سيد محمد جواد ذهنى تهرانى
250
المباحث الفقهية في شرح الروضة البهية (راهنماى فارسى شرح لمعه) (فارس)
و بعد از [ اوسقى مرقدا و جنى ] مىافزايند : يعنى يا بعد از نوشانيدن داروى بيهوشى بواسطه آن جنايتى بر شخص متناول وارد گردد فلذا در چنين موردى همانطوريكه مرحوم مصنّف فرموده جنايتى را كه وارد كرده اوّلا ضامن است و ثانيا بخاطر اين فعل حرامى كه مرتكب شده بايد تعزير نيز بشود . لازم بتذكّر است كه نوشانيدن داروى بيهوشى يا بنگ در مورديكه به منظور صرف دوائى باشد از حرمت مزبور استثناء بوده و فعل جايزى است مشروط به اينكه تركش مستلزم ضرر باشد يا شرب آن بقدرى بوده كه مضرّ بمزاج نباشد كه در اين فرض ولو به منظور دواء مصرف نشود حرمتى ندارد . قوله : اى اطعمه البنج : كلمه [ بنج ] معرّب [ بنگ ] بوده و آن گردى است كه از برگ شاهدانه تعبيه مىنمايند و گاه آن را به صورت مايع نموده و مىآشامند و در برخى اوقات نيز همچون توتون در قليان يا چيق ريخته و دود مىكنند و به آن حشيش نيز گفتهاند . قوله : او سقى مرقدا : يعنى داروى خوابآور و بيهوشكننده همچون اتر . قوله : بسببه : يعنى بسبب سقى مرقد . قوله : على فعله المحرّم : ضمير مجرورى در [ فعله ] به خوراننده بنج و نوشاننده مرقد راجعست . قوله : و يستثنى من ذلك : مشار اليه [ ذلك ] تحريم بنج و مرقد مىباشد . قوله : ما لو استعمله للدّواء : ضمير منصوبى در [ استعمله ] به